DOCG wijnen naar 73

Op vraag van wijnblogger Pascal die zich afvroeg hoe het nou kan dat we van 59 naar 73 DOCG wijnen in Italië groeien heb ik onderstaande reactie gegeven.

Wie bepaalt welke wijn DOCG rijp is?
In de regio waar een bepaalde wijn gemaakt wordt moet eerst door het consortium van wijnboeren een overeenstemming worden bereikt over de voorwaarden voor een DOCG aanvraag. Het ministerie van landbouw bepaalt uiteindelijk of de kwalitatieve afspraken in voldoende mate onderscheidend zijn met de DOC afspraken. Ook moeten er al voldoende wijnboeren zijn die op die wijze een DOCG waardige wijn maken. Struikelpunt is vaak de maximale opbrengst per hectare en de verhouding van de diverse druivenrassen indien er sprake is van een blend (meerdere druivensoorten om een wijn te maken). Zo heeft het voor de Amarone tot vorig jaar geduurd voordat er een DOCG status werd afgegeven, echter is deze wijn al decennia lang een van de topwijnen van Italië. Soms worden ook politieke spelletjes gespeeld, zo was er amper een wijnboer te vinden die de Cerasuolo di Vittoria van Sicilia maakte toen deze een DOCG status kreeg. Sicilië is een van de grootste producenten van wijn, maar had nog geen DOCG wijn. Hier zouden politieke motieven meegespeeld hebben, maar te bewijzen valt dit natuurlijk niet.

De status DOCG geeft niet aan dat deze wijn op hetzelfde smaakniveau van b.v. een Barolo of Brunello staat. Dat is een veel voorkomend misverstand. Het zijn kwaliteitsnormen die t.o.v. de DOC wijn worden verhoogd. Dus vooral graag naar de verticale kwaliteit kijken van die wijnsoort en die zou bij een DOCG wijn altijd beter moeten zijn dan een IGT of DOC. Een brede vergelijking met andere druivenrassen is een vergelijking van appels en peren.

Het is inderdaad jammer dat er zo snel zoveel wijnen naar een hoger niveau groeien. Dat geeft de discussie over Italiaanse toestanden weer voedingsbodem, maar laten we niet vergeten dat Italië veruit het land is met de meeste druivenrassen ter wereld en dus bij veel meer druivenrassen tot een topwijn kan groeien. Kennelijk is het besef gegroeid dat met reductie in de ijngaard door een tweede snoei er betere wijnen gemaakt worden. Een gigantische kwaliteitsimpuls voor de Italiaanse wijnen dus. Dat wordt veel proeven en genieten.